Sampah !!!!!

Tiba-tiba merah berpijar

Anyir darah dan bias merah sekelilingku

Tiada takut kala jiwa terbelenggu putus asa

Hanya tatapan pasrah menghampa……

Dan perlahan kaupun mewujud,

Berbalur merah tubuh bertelanjang dada

Di pijar matamu kuberkaca

Menatap keangkuhan tak berbatas

Ditirus wajahmu kutemukan seribu luka

Bayang-bayang kecewa…….

Bermahkotakan kutukan kuasa untuk api yang abadi

Kau ulurkan tangan,

Tawarkan cangkir kehidupan….

”Reguklah, dan jaman akan bersujud dikakimu”

Kau sodorkan keabadian padaku

”Jika tiada jalan datanglah padaku”

Berat dan gelap suaramu membujuk

Perlahan jemari meraih

Mencengkram cangkir kesejatian

Merah-kental hangat menelusuk

Jauh menembus sumsum tulang yang membatu

Ragu ku amati, merah kental bergolak

Seperti magma pekat mendidih

Lalu keraguan merundung………….

Haruskah….????

* S.A.